چرا که جوانیم را و زیبا ترین و قشنگترین ساعات و دقایق عمرم را در کنار تان گذراندم .

 اوقاتی را که من به عنوان یک سرباز کوچک با دلی پر تلاطم . چشمهایی بیدار . روحی بلند و قلبی آرام به امید خشنودی حق و رضایت شما مردم با هجده یا نوزده سال سن در کنار دیگر سربازان این مرزو بوم برای حفظ امنیت :

  معلمی که باید فردا با آرامش خاطر درس دین و زندگی به فرزندان دیارم دهد .

 پزشکی که با آرامش طبابت کند .

دانشجویی که در راحتی خیال به پژوهش و تحصیل بپردازد .

 نانوایی که نان داغ بر سفره مردم بگذارد .........

و امروز وقتی که من وارد شهر می شوم ....

                                                                                    ادامه دارد .....