دكتر"حميدرضا صرامي" روز دوشنبه در گفت وگو با خبرنگار ايرنا افزود: مصرف اين قرص‌ها در دوره اوليه، باعث تمركز و نشاط كاذب مي‌شود و بسياري از دانش‌آموزان با ناآگاهي از عواقب مصرف طولاني اين قرص‌ها براي تمركز ذهني در شب امتحان، از آن‌ها استفاده مي‌كنند.

وي در توضيح عوارض داروهاي ريتالين و ترامادول گفت: اين دو نوع دارو از مشتقات داروهاي مخدر هستند كه گاهي پزشكان براي موارد خاصي آن را براي بيماران توصيه مي‌كنند.

صرامي گفت: مصرف اين قرص‌ها در مرحله اوليه باعث بالا رفتن نشاط روحي، تمركز بالا و بي‌خوابي مي‌شود و به تازگي مصرف اين قرص‌ها بين دانش‌آموزان و دانشجويان به ويژه براي مصرف در شب امتحان، شيوع پيدا كرده است.

وي افزود: مصرف اين داروها در درازمدت باعث اعتياد فرد به اين دارو و ابتلا به انواع بيماري‌هاي رواني مانند "اسكيزوفرني "و "پارانوييد" مي‌شود.

صرامي خاطرنشان كرد : بايد مسوولان فرهنگي كشور با انتشار جزوه‌هايي در مورد مضرات اين داروها و توزيع آن‌ها بين دانش آموزان و دانشجويان، آنان را نسبت به عواقب خطرناك اين داروها آگاه كنند.

به گفته وي اطلاع‌رساني در مورد عواقب اين قرص‌هاي مخدر از سوي رسانه ملي بسيارمفيد است و خوشبختانه مدتي است كه فروش آزاد اين داروها از سوي داروخانه ممنوع شده است.

روحش شاد و یادش گرامی

رهبر معظم انقلاب ارتحال حجت الاسلام و المسلمین توسلی را تسلیت گفتند : حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامی ارتحال عالم مُکرّم جناب حجة الاسلام والمسلمین آقای حاج شیخ محمد رضا توسّلی رحمة الله علیه را تسلیت گفتند.

متن پیام به این شرح است:

من نمی دانم که این چه فرهنگ و چه اخلاق زشتی است ، وقتی یک مدیر توانمند با گروهی از همراهان متعهد و متخصص فعالیتها و خدمات ارزنده ای را در مدت زمانی که متصدی امور هستند انجام می دهند و پس از آنکه بنا بر هر دلیلی از آن سمت یا کنار گذاشته می شوند و یا کنار می روند  ومسئولیت به کسانی دیگر واگزار می شود ، بلافاصله تمام خدمات انجام شده آنها زیر سوال رفته و حتی در برخی از موارد نیز شخصیت آنها را به چالش های مختلف می کشانند .

آری درد اینجاست ، مشکل همین است ، بجای اینکه با فرهنگ و اخلاق سیاسی درست که نشات گرفته از دین مبین اسلام باشد شخصیت ها و عملکردها را منصفانه و منطقی مورد تحلیل و بررسی قراردهیم فقط و فقط ، خواسته و ناخواسته راه تخریب را پیش گرفته ایم . 

البته پرداختن به هر موضوعی مستلزم داشتن علم و اگاهی لازم در آن خصوص است که متاسفانه اقلب کسانی که در مورد مسائل سیاسی ، فرهنگی و اجتماعی در جامعه ما سخن می گویند و یا در مصدر قدرت و مسئولیت هستند علم ، آگاهی و اطلاعات تخصصی و در برخی از موارد حتی ابتدایی را نیز ندارند . راحت تر بگویم و قتی کسی درد را نمی شناسد چگونه می تواند آن را بررسی نموده و دوایی برای درمان آن تجویز نماید .

البته منظور من از این مطلب این نیست که کسی نبایید از درد ها سخن بگوید و یا سخن گفتن از درد و مشکلات دیگر فایده ای ندارد و باید عمل نمود . اتفاقا من این نوع تفکر را قبول ندارم و این نوع نگرش برخی از روشنفکران که در سالهای اخیر مطرح می شود که :

 «  دیگر حرف زدن فایده ای ندارد و از « درد » سخن گفتن بیهوده است ، تا کنون همیشه حرف می زدیم و از درد می گفتیم و هیچ کاری نکردیم و وارد عمل نشدیم . بنابر این باید به دوران حرف خاتمه داد و هر کس برای اصلاح شهر و خانواده اش ، باید وارد عمل شود . »

دکتر علی شریعتی در پاسخ به چنین تفکر  و نگرشی اینگونه می نویسد که :

« به نظر من در این مورد سهل انگاری پیش آمده است ، زیرا ما تا کنون حرف نمی زدیم و از درد سخن نمی گفتیم و درباره درد ، تحلیل و دقت علمی درست نمی کردیم . بلکه فقط از درد می نالیدیم ، و بدیهی است  که از درد نالیدن بی ارزش است .

ما تا کنون به هیچ وجه درباره دردهای روانی و اجتماعی مان درست حرف نزدیم .گاه ممکن است این اشتباه پیش آید ، که خیال کنیم  ما دردها را می شناسیم و باید در پی درمانش برویم ، اما متاسفانه باید گفت : ما دردها را نمی شناسیم .

 کسانی که وارد عمل شدند و مشکلات و انحرافات و بدبختی هایی را که ، در مرحله عمل ، انسان تجربه می کند ، دیدند و تجربه کردند، خوب می فهمند و  احساس می کنند که تا چه حد درباره درد ، کم حرف زده ایم  ! و درباره شناخت دردها و فساد ها و انحرافات ، آگاهی مان اندک است !!!

...... این ادعای بسیار ناشیانه ای است  ، که بگوییم خیلی حرف زدهایم و دیگر نباید حرف زد !! ما فقط خیلی نا لیده ایم . من هم معتقد م که نالیدن از درد را باید کنار گذاشت و در باره درد و از درد ،«عالمانه» و دقیق سخن گفت .